Bazylika Matki Bożej z Guadalupe jest, zaraz po Watykanie, największym i najczęściej odwiedzanym miejscem kultu chrześcijańskiego na świecie. Rocznie przybywa tutaj około 20 milionów pielgrzymów. Sanktuarium powstało na wyraźne żądanie Najświętszej Maryi Panny podczas pierwszego Objawienia Juanowi Diego mającego miejsce na wzgórzu Tepeyac w dniu 9 grudnia 1531 r.
Na wzgórzu Tepeyac, w miejscu, gdzie Matka Boża objawiła się ubogiemu Indianinowi, najpierw postawiono małą kaplicę. Później ją powiększono, a z czasem wybudowano olbrzymią bazylikę pod wezwaniem Matki Bożej z Guadalupe. Dzisiaj do kaplicy na wzgórzu prowadzą schody za starą bazyliką – to około 100 metrów w górę i według tradycji, to właśnie w tym miejscu Juan Diego miał zebrać róże jako znak dla biskupa Juana Zumarragi na prawdziwość objawień. Biskup domagał się przekonującego dowodu potwierdzającego prawdziwość tego objawienia. Maryja poleciła Diego przyjść następnego dnia, wspiąć się na wzgórze i zerwać kwitnące tam kwiaty. Kiedy ten to uczynił, Maryja sama ułożyła te kwiaty w wiązankę i ukrytą pod osłoną tilmy poleciła mu zanieść ją do biskupa. Kiedy Juan Diego zjawił się w rezydencji biskupa i odsłonił tilmę, kwiaty wypadły na podłogę, a na tilmie biskup ujrzał niezwykły obraz Maryi, przed którym upadł na kolana…
Pierwszą malutką kapliczkę postawiono w tym miejscu dopiero w 1666 roku, a prawie 100 lat później, w 1749 roku zbudowano większy kościół. Obowiązkowo trzeba tam wejść, ponieważ widok z tarasu przed świątynią na Bazyliki i Miasto Meksyk zapiera dech w piersiach... Położona poniżej wzgórza stara bazylika została oddana do użytku i konsekrowana dnia 1 maja 1709 roku. Autor projektu, Pedro de Arrieta, nad każdymi wejściowymi drzwiami do bazyliki umieścił płaskorzeźby przedstawiające moment objawienia się Matki Bożej Juanowi Diego, a także wizerunki apostołów i proroków. Cztery wieże bazyliki, kopuła oraz łuk nad głównym wejściem w sposób symboliczny nawiązują do Świątyni Salomona w Jerozolimie. Gdy w 1749 roku kościół powiększono i on otrzymał tytuł kolegiaty, wówczas wewnątrz świątyni zbudowano chór, w którym zasiadali najznamienitsi kapłani. Z powodu postawienia świątyni na grząskim gruncie oraz trzęsień ziemi, budynek zaczął się niebezpiecznie przechylać i w 1976 roku postanowiono go zamknąć w celu przeprowadzenia prac konserwacyjnych. Ponowne otwarcie bazyliki miało miejsce w roku 2002 i od tamtego momentu kościół ma status świątyni ekspiacyjnej.
W 1976 roku w pobliżu wcześniejszej, XVI wiecznej bazyliki zostało ukończone nowe sanktuarium. Zaprojektował je wielki meksykański architekt Pedro Ramirez Vasquez (autor Muzeum Antropologicznego i Stadionu Azteków). Nowa bazylika przypomina swoim kształtem wielki, okrągły namiot, wznoszony niegdyś na pustyni, ten, który Bóg polecił Mojżeszowi wznieść u stóp Góry Synaj. Na szczycie Bazyliki znajduje się krzyż, którego podstawą jest litera „M” oznaczająca zarówno Maryję, jak i Meksyk. Nowa bazylika może pomieścić ok. 12 tysięcy osób, a na placu przed bazyliką jest miejsce dla kolejnych 30 tysięcy… Teraz to właśnie w nowej bazylice, na centralnym pilastrze, znajduje się cudowny obraz Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe. Dzięki okrągłemu kształtowi bazyliki, obraz Matki Bożej jest widziany z każdego punktu kościoła – ale aby umożliwić oglądanie obrazu rzeszom wiernych, przed ścianą z obrazem utworzono otwór aż do poziomu niższego, a w podziemiach bazyliki został umieszczony ruchomy chodnik, na który pielgrzymi wchodzą, i wtedy mogą już bez przeszkód spoglądać na wizerunek Matki obu Ameryk. Ale pamiętajmy, że to Meksyk i w sklepikach już tuż za płotem sanktuarium znajdziemy tyleż samo wizerunków Santa Muerte co Matki Boskiej...
Meksykańska wyprawa była przygotowana i prowadzona przez Adventure Tess - polecamy!!!
Spodobał Ci się artykuł - nasza strona jest niekomercyjna i jak na razie jesteśmy jej jedynymi sponsorami ;) Ale możesz wesprzeć nas w prowadzeniu bloga stawiając symboliczną kawę i będzie miejsce na serwerze na kolejne fotki i teksty :) DZIĘKUJEMY!!!
