Polish English Persian Russian Spanish Turkish

Facebook - polub nas!

Znajdź skrytkę!

Polecamy

Filmy

Geocaching to gra terenowa użytkowników GPS polegająca na poszukiwaniu "skarbów" ukrytych przez jej innych uczestników. Ideą przewodnią jest znalezienie ukrytego wcześniej w terenie pojemnika (nazywanego "geocache") i odnotowanie tego faktu na specjalnej stronie internetowej. Geocaching jest zabawą międzynarodową kierowaną do poszukiwaczy przygód w każdym wieku. Po raz pierwszy nazwa "geocaching" pojawiła się 30 maja 2000 r. Słowo "cache" w języku angielskim to skrytka, kryjówka, schowek i nawiązuje do ukrywanych niegdyś skarbów przez piratów, złodziei, uciekinierów Przedrostek "geo" (ziemia) oznacza po pierwsze globalny charakter tej zabawy jak również analogię do geografii, czyli nauki o rozmieszczeniu zjawisk na kuli ziemskiej. Zlokalizowanie pojemnika geocache jest możliwe dzięki posiadaniu współrzędnych geograficznych. Słowem „geocache” określa się ukryty pojemnik przeznaczony do szukania. Oprócz angielskiego słowa "geocache" w Polsce stosuje się wymiennie takie nazwy jak "skrzynka", "skrytka" albo "kesz".Od czasu powstania pierwszej skrytki geocache zabawa ta rozszerzyła się na cały świat i wyewoluowała. Umieszczanie skrytek dla jej samego znalezienia według współrzędnych na dłuższą metę staje się nudne, stąd ich autorzy starają się je urozmaicić i zachęcić poszukiwacza do odwiedzenia ich schowka. Najczęściej zakłada się skrytki w atrakcyjnych turystycznie miejscach (zabytki, przyroda, historia). Liczy się też pomysł na zamaskowanie skrytki. Skrytki mogą być różnej wielkości – od malutkich pojemniczków mniejszych od naparstka po olbrzymie skrzynie mogące z powodzeniem pomieścić człowieka. Im więcej pomysłowości tym skrytka lepiej oceniana przez innych.

Źródło: www.geocaching.pl

Nasze "geocache" znajdziecie na stronie opencaching.pl - zapraszamy!

giblartar

Mediteran Steps to szlak zlokalizowany w Upper Rock Nature Reserve - jest to zdecydowanie najciekawsza droga jaka można dostac się na szczyt The Rock. Szlak został zbudowany przez brytyjską armię jako system jako system komunikacji i dostepu do umocnień obronnych na południu skały giblartarskiej. W najwyższym punkcie szlaku znajdują się działa O'Haras Battery, a wdłuż podejścia możemy napotkać inne umocnienia i punkty obronne z okresu II wojny światowej. Początek szlaku znajduje się przy Jews gate (przy pomniku słupów Herkulesa), a wstęp dla wchodzących pieszo do Upper Rock Nature Reserve wynosi 2EU. Znajduj sie tutaj także niewielki żydowski cmentarz. Naszą realcję z pobytu w Gibraltarze znajdziesz TUTAJ - a skrzynkę na szlaku Mediteran Steps: Mediteran Steps - OP8HJ9 zapaszamy do szukania!

boruja cache

 Most nad Borują był on jednym z elementów linii kolejowej mającej biec od Bytowa do Miastka. Jej budowę rozpoczęto pod koniec XIX wieku. Istnieje kilka wersji historii tego mostu. Jedna mówi o tym, że na moście nigdy nie położono torów i nie przejechał po nim żaden pociąg, prawdopodobnie wskutek błędnie poprowadzonej linii kolejowej, która "nie trafiła" na most. Legenda natomiast głosi, że tory kolejowe zostały przeniesione kilkadziesiąt metrów dalej, gdyż podczas budowy mostu zginął jeden z robotników. Do budowy mostu niemieckie władze zatrudniły włoskich inżynierów. Budowa była niezwykle skomplikowana, gdyż filary kamienno-ceglanej budowli miały stanąć na bardzo grząskim terenie, wypełnionym grubą warstwą torfu. Dlatego specjaliści postanowili wydrążyć głębokie studnie sięgające piaszczystego podłoża. Następnie wypełniano je masą kamienno-cementową. W trakcie budowy jednej z nich zdarzył się tragiczny wypadek. Do studni niespodziewanie wdarła się woda z mułem, porywając pracującego w niej włoskiego robotnika. Koledzy nie zdążyli wyciągnąć jego ciała, nim studnię wypełniła cementowa masa. Wiadukt stał się dla nieszczęśnika miejscem wiecznego spoczynku ściągając, na most nieszczęście. Najnowsza wersja historii mostu pojawiła się stosunkowo niedawno. Podczas prowadzenia procedury przejęcia przez Gminę Bytów zabytkowego mostu nad rzeką Borują urzędnicy Wydziału Gospodarki Przestrzennej dotarli do dokumentów opracowanych przez Ośrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie, obalających wcześniejsze przekonanie, iż most nigdy nie spełniał funkcji mostu kolejowego[1]. W dokumentach źródłowych znajdujemy informację, iż most eksploatowany był zgodnie z przeznaczeniem przez okres około 30 lat (do dawnego dworca przy obecnej ul. Stary Dworzec). W końcu XIX i na początku XX wieku, kiedy Bytów zyskał rangę węzła kolejowego (połączenie z Kościerzyną i z Lęborkiem) i gdy budowano linię kolejową do Miastka w 1909 r. narodziła się potrzeba przebudowy infrastruktury kolejowej w Bytowie. Zbudowano nowy dworzec a tory poprowadzono sztucznym nasypem, około 150 m na południe od mostu. Naszą realcję z pobytu w Bytowie znajdziesz TUTAJ. Obok mostu skrzynkę opencaching Most nad Borują - OP84DM - zapaszamy do szukania! W skrytce umieściliśmy czterolistną koniczynkę od Oblicza Gruzji :)

gonio cache

Forteca Gonio (dawna nazwa: miasto Apsaros lub Apsaruntos) – rzymska fortyfikacja umiejscowiona przy ujściu rzeki Czoroch do Morza Czarnego w rejonie Adżaria w Gruzji, 15 km na południe od Batumi, 4 km na północ od granicy tureckiej. Najstarsze zapiski odnoszące się do tego miejsca znajdują się u Pliniusza Sekundusa (pierwsze stulecie naszej ery). W II wieku było to dobrze umocnione rzymskie miasto ówczesnej kolonii Kolchidy, po czym znalazło się pod wpływami bizantyjskimi. W XIV w. nazwę "Gonio" po raz pierwszy wzmiankował Michel Panaretos. W 1547 r. forteca została zdobyta przez Turków osmańskich, którzy utrzymywali ją do 1878 r, kiedy to na podstawie traktatu w San Stefano, Adżaria stała się częścią Rosyjskiego Imperium. Miasto słynęło też z teatru i hipodromu. Legenda głosi, że na terenie fortecy znajduje się grób świętego Macieja, jednego z dwunastu apostołów - naszą realcję z pobytu w Gonio i Batumi znajdziesz TUTAJ. Na terenie twierdzy założyliśmy skrzynkę opencaching nr OP83ZU - Twierdza Gonio  Zapaszamy do szukania!

basen cache

Miasto uzdrowiskowe w górach Małego Kaukazu położone nad rzeką Mtkwari. W XIX wieku namiestnik carski w Gruzji Michał Woroncow odkrył, a w zasadzie rozsławił tutejsza, dzisiaj słynną wodę mineralną. W pobliskim Likani brat cara Alekisandra II - Michał Romanow, wybudował swoja letnią rezydencję. Miasto przeżywało rozkwit w czasach sowieckich jako jedno z najbardziej snobistycznych uzdrowisk w Związku Radzieckim. Niewątpliwie największą atrakcją w Borjomi jest Park Zdrojowy, który powstał już w XIX wieku. Właśnie w parku zdrojowym przy basenie z woda termalną założyliśmy naszą skrzynkę - naszą realcję z pobytu w Borjomi znajdziesz TUTAJ. Zapaszamy do poszukiwania naszego cache :) - tutaj znajdziesz informacje na temat skrzynki: ZOBACZ OP83NW Basen w Borjomi Z ostatnich informacji (sierpień 2015) wygląda na to, że cache nie pzetrwał - zapraszamy do jego odtworzenia!